ang alamat ng iPod.

Hindi ko isusulat ang aking views about sa pagkapanalo ni Pacquiao ngayon. Dahil alam kong napakainit pa ng balitang yun. Hehe. Baka next days na lang. Pero ‘Congratulations Manny!‘ na lang muna ngayon. :)

DISCLAIMER: Ang mga sumusunod na pagsasalaysay ay base sa tunay na buhay. Lubha itong nakakaiyak kaya patnubay ng parents ang need! Mwah! [Arte!!!]

iPod Nano ko

Ang larawan sa tabi ay ang aking iPod Nano na tumagal sakin ng 1 year. 4th Year HighSchool ako nun. Pinadala sakin ni Ate Judy galing Canada. 1Gig yan. Pero iyan ang dahilan noon para mabuhay pa ako. Ano?! Haha. Joke. Lagi kong kasama yan. Kahit saan ako magpunta. Tapos madalas akong masabihan ng Mama Bear ko na baka daw masira na yung tenga ko. Haha. Bulag na nga daw ako, magiging bingi pa. Haha. [i'm bespectacled kasi].  Nakakatulugan ko pang gamit yan.

Tapos. Isang araw ng November last year. Kasagsagan ng SemBreak. Siyempre, kapag walang pasok, hindi ako gumigising ng maaga. Kalokohan yun at himala kapag nagising nga naman ako ng maaga. Nung mga time din na yun, pang-night duty si Ate Maureen [kasama ko sa kwarto] so mag-isa lang ako natutulog dun. At nila-lock ko yung pinto.

Kumatok si Mama Bear sa door. Sabi niya kukunin niya daw yung bedsheets. Lalabhan daw niya. So ako naman, ‘oo ako’. Kasi nga inaantok pa ko nun. Mga around 6AM na noon. So ayun, natulog ako sa kamang walang bedsheet and everything. Kumot lahat. Punda.

Kumatok uli si Mama Bear. Tulog pa din ako. Around 10AM? Inaantok-antok pa ko nun. Pero nabuksan niya na yung pinto at kinausap ako…
Mama Bear: Magkano ba iPod?
Gudang: [it sounded good to hear a question like that] Depende po.
Mama Bear: Kasi yung iPod mo, nalabhan ko.
Gudang: [huwaaaaaaaaaaaaaahhtttt!!!] Po? [nagising ako!]
Mama Bear: Kaya pala parang may gumagaralgal sa washing machine.
Gudang: …
Mama Bear: Gusto mo ba isampay ko pa? [tawa]

Parang nagulo yung mundo ko for 3 minutes. Ang tagal nag-sink in sakin ang panibagong problema. IPOD KO! NALABHAN!!!!! Anak ng!! Haha. Pero wala akong masisisi kung hindi yung sarili ko. I’m careless and that’s all.

Parang naaalala ko pa yung mga scenes nung panahon na kinikwento ko sa mga kaibigan ko yang pangyayaring yan. Hindi ko alam kung matatawa ako o malulungkot o ano. Hahaha. Sabi nila, kinakarma daw ako. Ang sama ko daw kasi. Sabay tawa. Hahahaha! :))))

iPod ko na naman

At siyempre, gusto kong ipakilala ang bago kong kasa-kasama ngayon. iPod Shuffle. Binigay sakin yan ni Mama Bear nung December din last year. Mahal na mahal kasi ako nun. Medyo matagal na yung circumstances sa taas. Nakalipas na.

Ngayon ko lang nakwento ang mga yan dahil ngayon lang ako naka-move on. WHOAAAAA!!! Hahaha. Joke. Ngayon ko lang din kasi naalalang i-kwento.

Hindi na bumubukas yung iPod Nano kong nalabhan. Parang apple na kinagatan pero hindi mo na maibabalik yung original na hugis ng buong apple. Nakakalungkot pero kailangang makisama sa panibago. :) Lesson learned? ‘Wag pagbuksan si Mama Bear ng pinto kapag kumakatok! Jooooookkkkeeeeee! Labyu Mama Bear! Sa lahat ng chop-chop, ikaw ang buo!

Kaiyak no?

At HOORAAHHH! :))) Hindi ko naman in-expect na makatanggap ng isang award. Haha. Angkulet. Dati, kapag nagbblog hop ako, nakikita ko lang yung mga bloggers na binibigyan ng kapwa naming bloggers ng award. Naisip ko nga dati kung makakatanggap din ba ko nun? Hahahaha! Drama! Speech?! Haha. Kaya salamat kay Ate Joycee para dito:

From Ate Joycee

At dahil sa mangmang ako, hindi ko alam kung paano ito gumagana. Basta may pangdisplay na ko sa gilid. Kung dahil nga ba naman amazing ang aking blog o wala ng mapili si Ate Joycee, MARAMING THANKS pa din :) Mwah!

Goodnights! :)

joyrides [sumpa ni jex]

Ang entry na ito ay napakabigat sa loob kong gawin. OA?! Haha. Sa mga hindi nakakaalam kung sino si Jex, isa siyang blogger, blogger na  nagpasa sa akin ng sumpa ng TAG. At kung hindi mo alam kung ano ang ‘TAG‘, press alt+F4 then Enter! Haha. Sama mo talaga Gudang. Eh sa hindi ko ma-explain eh! Haha. Sorry naman. Hoy Joan at Ralph!

“Gudang – Pst! gawin ang TAG wag mo sabihin sakin na nag teteleport kalang sa inyo o kaya nag kakagibushing teknik gaya ni naruto “
- galing sa blog ni Jex

So obviously, ang topic ng sumpa ay ang ‘rides‘. Sa totoo lang, wala akong maisip na pwedeng i-tackle, pero sige ito, naisip ko.

Ang mga joyrides nung 4th Year kasama ko ang bestfriend kong si Dianne kapag pauwi, nasakay kami ng jeep. Lagi na lang joyride ang mga jeep na nasasakyan namin, parang kinukuha yung kaluluwa sa katawan mo, at maibabalik lang sa’yo kapag makakababa ka na. Naalala ko pa si Dianne, nang pasakay kami ng jeep one time, nauna akong sumakay, tapos biglang pinaandar ng kaskasero yung jeep niya, naiwan si Dianne at hindi siya nakasakay. Aww. :( [Nababasa mo ba 'to ha?! Haha!] Nakakatawa nga yun eh, kasi naiwan ko siya. Haha.

Meron ring yung scenario sa bus. Papunta kami ng mga kaibigan ko sa MOA nun, at magbabayad na kami, nasa bandang Buendia na kami, nang biglang sabi ng konduktor: “So, how much?” HANEEEEEPPP si Kuya! Nagulo ang buhay naming lahat nang english-in kami ni Kuya. Nagkatinginan kami. Taob kaming lahat, pero si Donna, amf, hindi nagpatalo, pinatulan! in-english din si Kuya, at tumaob pabalik si Kuya. Hindi niya siguro kinaya. :D Apir! Nga pala, try mong sumakay sa bus na Erjohn & Almark, cool ng ticket nila! :D

Araw-araw, sumasakay ako ng FX, hindi naman araw-araw, tuwing may pasok ako ngayong College, nasakay ako ng FX papuntang Lawton, pero bababa ako sa City Hall. At ang mga remarkable rides ay parating kapag pauwi ako. Dun kasi nangyayari ang mga hindi inaasahan, fortuitous event kung sa law. Makikita mo yung katabi mo, hindi mo naman sinasadya makita at wini-wish mo na sana nga hindi mo na lang nakita, pero huli na, nakita mo siya: nakanganga. Ahmm! Mabuti na lang hindi napapasukan ng langaw yun. Hayy, kahit awang-awa ako sakanilang mga nakanganga, mas nagingibabaw ang pagka-devil ko, kaya tatawa na lang ako ng tahimik. Buti nga napipigilan kong tumawa ng malakas eh, yung napapangiti na lang ako. :) Ganun ako ka-considerate. Baka nga naman pagod sila.

At meron din naman yung mga hindi maiwasan, mapa-babae o mapa-lalaki o mapa-bakla o mapa ng Pilipinas, yung bigla na lang napapasandal sa’yo, ampotek, minsan sarap nilang sikuhin, pero considerate nga ako eh, gumagalaw na lang ako nang pa-halata para magising sila at umayos sila. Actions speak louder than words. Nagsusumigaw ang mga kilos ko na: “UTANG NA LOOB, ang BIGAAAAAT MO!” Pero siyempre, dahil mabait ako, hindi ko sinasabi sa kanila yun. :D

Meron rin namang PINAKA-hindi ko makakalimutan na joyride sa FX nang papasok ako ng school. December-ish na nung mga panahong yun. Na-i-blog ko na ‘to dati, ito ang excerpt mula sa blog na yun:

edi hinatid na ko sa Verdant, tas andun na ko, sumakay ako ng FX, pero colorum na FX, tama ba spelling? basta yung illegal na FX. edi ayun. ang binigay sakin ni Mama na baon, P500. wala daw kasi siyang barya. eh ang usual kong baon is P300 lang. edi ayun, okay naman. nasa bulsa ko yung P500, yun ang binayad ko sa FX.

AKO: Ma, bayad ho. (abot ng P500)
MANONG: Wala kang barya?
AKO: Wala po eh.

at dahil sa sarili kong KATAMARAN, sinabi kong “Wala po eh” na kahit meron talaga akong barya sa coin purse ko. kasi naman, nasa back pack ko yung coin purse ko, eh kukunin ko pa ba? kung meron naman silang magagawa para dun?

nasa may tollgate na yung FX nang malaman kong may nag-aaway sa mundo. yung tollgate girl at yung driver ng FX, may naririnig pa ko kay Manong FX na, “Eh wala nga eh, anung magagawa ko?!”. barya ata yung tinutukoy nila. eh ayun si tollgate girl nagagalit din. alamat ng barya, kung sa tutuusin, sakin nagsimula yung LQ nila. haayy, sorry naman.

MANONG: Sukli mo MIss oh. (abot ng plastic na naliligo sa P5 coin)
yung LALAKING KATABI KO: Miss, sukli mo daw. (natatawa siya at inabot sakin yung plastic)
AKO: Ahh, okay. (natatawa din ako)
yung LALAKING KATABI KO: Okay lang yan Miss, tinatanggap naman yan sa Canteen ng FEU eh. (taga-FEU rin pala siya)
AKO: *tawa ng mahina*
yung LALAKING KATAPAT KO: Ipunin mo na lang yan para sa Pasko, malapit na naman eh. (tawa siya ng mahina)
AKO: *ngiti lang* habang nagbibilang ng P5 coins kung tama ba yun.

nagbilang na lang ako ng P5 coins na yun, 400+ din yun! aabutin naman ako ng siyam siyam dun eh! at nang mawala ako sa bilang, hindi ko na tinuloy at sa pagdating ko sa room…

SOURCE: http://gladyspillbox.wordpress.com/2008/12/04/hindi-naman-iiyak-ang-buong-mundo-para-sa-isang-tao-lang/

Laughtrip. May moral lesson no? At dun ko na tatapusin ang sumpa ni Jex. Hindi na ako mangtaTAG, wait, kailangan ba? Oh well, whether it’s necessary or not, i won’t tag anyone anymore. Why? TRIP MEHN! :D Haha. At kayo, Ralph at Joan, haha, loko talaga kayo. HMPFT!  Haha. Teka matutulog muna ko, 3AM ako natulog kanina! OH-ness. :D Haha. Goodnights!

PEACE :)

“And though we both made our mistakes
And some we never wish we made
But we’ll be okay if we just stay together.”
: Together – Ne-yo

hero’s comeback!

Isa munang malupit na  tawa mula kay Gudang: BWAHAHAHAHAHAHAHAHA! Sa wakas, at long last, bumalik na ang Internet Connection namin, nako nako, sinira nito ang buhay ko sa pagba-blog. At nakakasurprise, nakakatouch, nakakasira ng ulo, at lahat na ng pwedeng ma-feel, dahil may mga nagtiyaga pa din palang basahin ang blog ko, at take note! nagcomment pa, talaga nga naman oh, pa-HUG nga! *huuuuuuugggggssss!* ayan. Pink pa yan, kikay na hug. Sana na-feel mo. Haha.

Bukod sa kasiyahang nadulot ng pagbalik ng Internet Connection ko dahil nakakapagblog na ulit ako, talaga nga namang nakakatuwa na parang naiiyak na ko dahil nabasa ko na ang latest ng Naruto sa onemanga.com, ang Chapter 437. Mabuti naman at nasabi na ni Hinata kay Naruto ko na mahal niya si Naruto ko, taken na si Naruto ko, by me, YUN LANG. :D Haha.

*Hoy Dianne! Bestfriend kong hayup na adik kung mangbarbera, ayusin mo buhay mo! Kita mo, special mention ka pa! Apir!*

Ano bang makkwento ko? Actually, matagal kong in-anticipate tong pagkakataong makapagblog, only to find out na tinag pala ako ni jex may sapak, de loko lang, ni jex sah’pahk. At napansin kong about sa mga ‘broom broom’ ang tag na yun, hindi ko pa ma-compose ang sarili ko dahil may hang over pa ko, kaya siguro, pag-iisipan ko muna ng ilang araw ang ilalagay ko dun kaya ayun, The World is an Apple! [ANO?!]

Nakita ko nga pala kahapon si Andrew, aww. Sino yun? Hindi ko din alam eh. Haha, loko lang. Si Andrew ay ang GradeSchool Classmate ko. Lagi kong kasama yun nung Gradeschool ako, nagtataka nga sila kung bakit daw yung batang yun eh hindi kasama ang mga lalaki talaga sa klase namin, siguro kasi, ayun, gets mo na? Madalas kami ding mapagalitan ng mga teachers namin nung Gradeschool dahil kapag tumawa kami, TAWA talaga, hayup kasi magpatawa yun. Hindi ko nga malaman kung bakit magmula pa noon, madalas na kong mapagalitan dahil tawa ako ng tawa. Bakit? Krimen ba yun? Masama na maging masaya? Hahahahaha. Sige, mag-emo ka! Hahaha!

At nakita ko nga siya kahapon sa Sinangag Express, what a co-incidence?! Bilog talaga ang mundo. Ay este, ang liit talaga ng mundo. Kasama ko sina Dianne at Rojan kahapon, siyempre kumakain kami dun. Tapos may nagsabi: “Ahh Hi Gladys!“. At siya na nga yun, cute niya, naka-pink siya, kasama niya yung kaibigan niyang guy na naka-pink din. YAY! Kikay!

At speaking of Gradeschool, may natatandaan din akong part ng Gradeschool ko na feeling ko, dun nagstart yung trabaho ko na gawing miserable ang buhay ng mga taong nasa paligid ko.

Grade 2. Dismissal. I had my first ever bestfriend, her name is Kristine. Nung Gradeschool, uso ang takbuhan, laro particularly ang *tenen!* AGAW-BASE ‘pag uwian. Naalala ko pa nga si June Aldine na nadapa tas biglang-tayo tas tawa, HAHAHAHA, naalala ko yung mukha niya, hanep, onga naman, para hindi mapahiya. Since tumawa naman siya nun, tumawa na din ako.

At hindi naman yun ang kwento talaga, ano ba yan, nakakalito ka naman magkwento Gudang! Ito kasi yun, since uso ang laro, nauso din ang asaran, particularly: ang PIKUNAN. Nag-aasaran kami ni Jerome nun, at siyempre kakampi ko si Kristine. Napipikon na kami nun, kasi mag-isa lang siya, pero kaya niya kami. Kaya nung nagkaroon ng pagkakataong makabwelo, bumwelo na kami!

Umalis saglit si Jerome, ang ginawa namin? Tinago namin yung de-gulong niyang bag sa likod ng Punong matangkad, yung parang Pine Tree? At umuwi na kami.

Kinabukasan, pumasok si Jerome ng walang bag. Sobrang nakakakunsiyensiya kapag naaalala ko yun. Balita ko, napagalitan daw siya ng school service niya nun, hinanap kasi nila at hindi nila mahanap. Tinuro naman namin ni Kristine kung nasaan yung bag pero hindi ko na matandaan kung may follow-up fight pa na nangyari noon.

Moral Lesson: Talaga nga naman ang sinaunang ka-demonyo-han oh. Naalala ko pa yun, ang galing ko! Dapat magapasalamat pa sakin yung klasmeyt ko na yun, dahil sikat na siya, dahil na-publish siya sa buong mundo. Ahahahaha. Pero wala na din naman akong magagawa para maitama ang lahat nga kamalian, dahil tapos na. Ang importante, na-realize kong mali yun, pero nasiyahan ako! YAHOO! Walang kwentang moral lesson!

Welcome ME back!
PEACE OUT AND MORE LOVE! ♥♥

katangahan sequel.

Ayan. Back to the blogging world ulit. Kailangan kong pakainin ‘tong blog ko ng entries, parang dumarami utang ko dito eh. Minsan lang ako makapagblog ngayon kasi yung ‘minsan‘ sana na oras na ipinam-bblog ko, ginagamit ko para sa pag-aaral. YAHESSS! Joke lang yun. Naniwala ka naman. Ginagamit ko yung oras na yun, para magpahinga, matulog, mag-telebabad, magtext (paminsan), mag-Pet Society, magFriendster, magMultiply (HA!), at kung anu-ano pang download chenelyn.

Nabanggit ko kanina yung Pet Society. Ang galing ko, level 17 na yung Pet ko. Ang pangalan pala ng Pet ko dun is ‘Gudang‘. Parang hayop lang ako ah! Kaya kung meron kayong Pet Society, ayun. Wala lang. Edi meron. Joking! Add niyo ko, para masaya yung Pet ko. Dami niyang hina-hug eh araw-araw para lang tumaas pera niya. Alam mo yun? Nabuhay siya kaka-hug, kaka-joke, kawawang ‘Gudang’…

Nag-uusap kami ni Klaudine alyas Klawn kanina sa English Time:
Klawn: Natulog ako kina Roch ng isang araw.
Gudang: Talaga? OMG!! Hahaha..
Klawn: Oo nga.
Gudang: Saan ba sila nakatira?
Klawn: Sa may Pasig.
Gudang: Oh? Eh san ka natulog?
Klawn: Natural! Sa kama..
Gudang: Weh..
Klawn: Hindee.. Sa PLATO ako natulog Gladys!

HAHAHAHA.. Natatawa ako kanina. Oo nga naman, saan pa ba naman siya matutulog? Edi sa kama! Hehe.. Naisip ko kasi, malay mo ba, sa sofa o kaya naman sa lapag.. Naalala ko tuloy yung Highschool Scenario noong siyempre, Highschool pa ako..

Yung Teacher namin nagsusulat sa Board:
Kaklase ko: Miss, kokopyahin?
Teacher ko: Hindeee, tititigan mo lang..
Kaklase ko: Ahh.. Hahaha.. Miss, saan ilalagay?
Teacher ko: Sa palad iho! Sa palad mo!

Hehe.. Taray ng teacher ko no, naaalala ko yang scenario na yan kasi tawa ako ng tawa niyan, pero hindi ko na maalala kung sinong teacher at kaklase kong retarded ang nagsabi (basta alam ko lalaki yun) ng mga punchlines na yan. Hindi ko na din maalala kung anung year level yan.

Speaking of Highschool, naalala ko din yung 3rd Year ako, na hindi ko alam kung nagalit ba talaga yung Teacher ko nun sa Noli Me Tangere. Nagdidiscuss kasi siya noon, tapos, nagtanong siya, eh walang nagrerecite, para maiba naman, nagtaas ako ng kamay, at ako yung gusto lang mapaiba kaya sumagot ako sa tanong niya.

Gudang: Miss.. Eh kasi po, Miss.. (nagtatawanan mga klasmeyts ko)

Siyempre, si Gudang, nagtataka kung bakit sila tumatawa, wala namang problema sakin.. At ‘pag nakita mo na ‘all-eyes-on-you‘ na, malalaman mo na.. “Ahh.. Nakalimutan ko, Lalaki nga pala teacher namin sa Noli..” At tinawag ko siyang ‘Miss’.. Hindi naman sa ano, pero ang Teacher kasi namin na yun ay… HEHE.. WALA. :D

Gudang: Ay sori po! Sir pala.. Eh kasi po Miss.. (tawa na naman sila)

Edi ayun, katangahan sequel na naman. Umepal na yung Teacher ko sa Noli..

Sir Noli: Miss?! Miss?!?! Miss ka diyan Gladys Jane! (binato niya yung bottle ng tubig ko sa lapag, nakaupo kasi siya dun sa may chair ko, eh ugali ko nung HS na magdala ng tubig ‘pag may klase)

Hehe.. Nagulat ako nun. Panic! at the disco ako nun. Haha. Baduy naman! Hayun. Nasagot ko naman yung tanong niya nun eh. Atlis, nagrecite ako. Pero yung iba kong klasmeyts, sabi nila, buti na lang daw, hindi nagalit si Sir, kasi daw sa ibang section daw, may nagkaganun din, tas nagalit daw. Lucky ME! :D Pero, hindi niya na naalala yung pangyayari na yun the next days.

Haha. Ayun muna. May umaaligid aligid kasi dito sa blog ko, at baka masibat ko ang mata nun ‘pag nakita ko siya. HEHE. Brutal?! HAHA. :D

Goodnight! :D

nang muntik ko ng masira ang keyboard..

whhoooopplllaaaaa :)) ohh-la-la. HAHA. [retarded ka Gudang?] dapat hindi masiyahin ‘tong post na ‘to eh. i should’ve blogged about this yesterday, pero since late na ‘tong news na ‘to yesterday, latest na ‘to ngayon.

MUNTIK KO NG MASIRA ang KEYBOARD ng PC namin kahapon, muntik lang naman! dahil sa sobrang gigil, inis, whatever ahit anung synonyms niyan.. nagTRIGGER lang nung kinagabihan.

[tamo special mention ka pa sa blog kong hinayupak ka, what-a-friend!]

ALAMAT NG PAGPAPAKALBO ni ROJAN:

Last year, lumabas ako kasama ang SuperFriends ko one time, HAHA. [kailangan SuperFriends talaga ang tawag, HighSchool Close Friends yun!] HAHA. Edi ayun, lumabas nga kami. Naalala ko, masakit na masakit talaga ang ulo ko noon, pero pinilit ko pa ring sumama sa kanila dahil may magtatampo.

Gabi nung araw na yun, nasa Quickly kami, manginginom kasi kami sa Quickly sa BFRV, ako, si Dianne, si Rojan, at si Xtian Gay. Masakit pa rin yung ulo ko noon. Nung araw din na yun, nalaman kong nagdeal si Rojan at Xtian Gay na magpapakalbo silang dalawa. Ayaw ni Donna na magpakalbo si Xtian Gay. Ako naman, ayaw kong magpakalbo si Rojan. Masakit pa din ang ulo ko noon, nang umiinom kami sa Quickly nang utusan ni Xtian Gay si Ate Quickly na bumili ng gamot, Biogesic ata yun, pinipilit nila akong inumin yung gamot na yun, kaso ayaw ko talaga kasi.

ANG DEAL: Dahil nga sa hindi ako ganoon ka-expert uminom ng tableta, TSSKK! Nakasama ang issue na yun sa deal. Sabi ni Rojan at Xtian Gay, hindi magpapakalbo si Rojan kung iinumin ko yung Biogesic. Nakaabot kami sa Mcdo, doon ko ininom yung gamot. Sinamahan namin si Xtian Gay na magpakalbo, pero hindi nagpakalbo si Rojan.

LATEST ISSUE:

“2loy pa ba ung sa sat?

wag ka pla magagalit pag nakita mo ako ah..

PEACE ^___^”
- Rojan’s Comment sa Friendster

SIYEMPRE, anak ng tupa naman, magagalit ako ‘pag nakita kita, dahil binabalaan mo ko eh. Nako Rojan, sana mabasa mo ‘to. TSKTSK!

In-IM niya ko sa YM nung kagabi, matapos kong mabas yung comment niya sakin, at yun nga, HULE KANG BATA KA! Nagpakalbo ang ungas. Ilang beses kong pinaalala kay Rojan yun na kahit ano mangyari ‘wag siyang magpapakalbo. Sinabi ko pa sa kanya dati na kahit ilang tableta iinumin ko, ‘wag lang siyang magpakalbo! GRR!

AYUN. Sorry siya ng sorry kahapon. Nang tinanong ko siya kung bakit siya nagpakalbo, “wala lang!”. Grabe, napakabigat na dahilan. Habang kausap ko siya, gigil na gigil ako sa keyboard, parang mawawasak ko yung kada letra na mapipindot nitong daliri ko!

Ayoko talaga siyang magpakalbo dahil… BASTA LANG. :D Wala lang din! HAHA. Sabi ko pa sa kanya, ayoko siyang makita. HAHA. Kaso imposible dahil nga we’re currently on tandem [which is co-directors] para sa isang project. HAHA. So imposible nga naman yun, at dahil isa siya sa SuperFriends, makikita ko siya sa 14, dahil final na yun, aalis talaga kami sa 14. HAHA. :D Sabi niya, magca-cap na lang daw siya, SOWS! At maglalagay din daw siya ng wig. ‘Pag ‘di ko siya nakitang naka-wig, kakalbuhin ko pati kilay niya! >:)

HMM, ayun ayun. So much for Rojan. Ang Bestfriend#7 ko. HAHA. Ang Favorite/Magical Bestfriend. Ang BFFI [BestFriend Forever Infinity]. Daming kalandian nito ni Rojan eh. HAHA. :D Klasmeyt ko yan nung HighSchool, Isa na siyang Ex-Convict ngayon. Mapapansing parang ang OA naman, HAHA, wala lang, BIG DEAL  samin yun eh!

————————————————–

02-11-09. Ang bilis ng araw. Hindi ko namalayan, Finals na. Actually ngayon, namalayan ko na eh. HAHA :D Ang baliw.

Binigyan pala ako ni Jannah ng something special ngayong day na ‘to HAHA. :)) Salamat Jannah!

Naruto Chibi Poster; Courtesy of Jannah THANKS!

At binigay niya pa sakin ‘tong nasa baba, hindi naman talaga para sa akin ‘to eh, kaso hindi hiningi nung special someone ni Jannah sakanya kaya ipinaubaya na sakin ni Jannah ang pangangalaga sa poster na ‘to HAHA :D Salamat uli Jannah!

ang poster na hindi naman talaga para sakin, hindi kasi hiningi nung crush ni Jannah sakanya eh. HAHA!

PS: Hindi ako magaling na photographer! HAHA. obvious naman eh. HAHA. :D I’m never the camera woman, I’m always the director.. YEAH, since then. :D

“What if we were wrong about each other?
What if you were really made for me?
What if we are ’sposed to be together?
Would that not mean anything?”
: What If – Babyface

onga naman, what if nga naman.
WAHAHAHA. LSS <3.

si New Naruto talaga oh. :D

bakit ako naging writer?

AYUN! at long laaaaaaaaaaaast, makakapagblog na rin si Gudang. ongoing pa rin ang Midterms namin. parang ang tagal tagal tagal tagal na talaga, mula nung nakapagtype ulit ako dito. MASAYA kasi si Gudang these days kaya hindi na siya makapagblog, haha. joke lang. siyempre naman ba, makakalimutan ko ang mundo ko sa internet at ang mga taong nagkakamali ng pindot at napapadpad sa blog ko? HAHA. hindi pwede yun!

nakaluwag-luwag ako, yung oras ko medyo sobra, kaya eto ako, gumagawa ng kasalanan, ang PAGSASALITYPE ng lahat ng nasa isip ko ngayon.

HMM. tapos na din ang exam ko sa Law sa wakas! pati rin ang Graded Recitation ko na kung saan nakakuha ulit ako ng 96. ayaw talagang mg-99, pagbigyan mo naman ako oh! pero ayun nga, not bad, mabuti ng yun kesa 75 diba.

kamusta naman ang FEBruary? HAHA. eto since birth, self-supporting pa din. HAHA. ;p masaya kaming ganito. don’t rush things up. everything will soon fall into its right place. NAKANAKS! HAHA. diba? so ibahin natin ang usapan at baka saan na naman mapunta.. :) so eto: HALO HALO! go for the HALO!

medyo okay naman pala ang 2009 ko, HEHE. masaya-saya. at one month na lang, i think? tapos na yung 2nd sem! at 2nd YEAR na si Gudang!! :) sa wakas, masasabi ko ding naka-survive ako ng 1 year sa College at 4 years to go na lang!! YEAAAAHH! siguro, makakasama ko itong blog ko na ‘to hanggang sa magte-take ako ng another 4 years pa. :) so watch out! :p

lumabas na pala yung Reunion DVD Concert ng Eraserheads, kaya ko ‘to nasasabi kasi wala akong pambili! HAHA. actually, meron, kaso wala akong spare. aalis pa naman akmi nila Dianne, Rojan and the Companies SuperFriends ko sa February 14, magceCelebrate ng Valentines! YAY! HAHA, sa MOA. ayun ayun o! sabi pa ni Debbie, ako na lang daw yung gagawin niyang ka-date?! HMP! HAHA.

sa Naruto, ayun.. kalaban niya pa rin si Pain at mukhang pangmatagalan yun parang Motolite lang, pangmatagalan! HAHA. matagal-tagal na laban yun. at napansin ko lang na laging nababanggit dun yung parang kung saan yung lugar na may nag-iisip sakanya, dun siya babalik. AWWWW. anu kaya yun, Gudang?!?!!?! HAHA :)

napansin ko lang din, hindi makapaniwala pala yung mga College Blockmates ko na nagsusulat talaga ako, na writer talaga ako. WALA BA SA ITSURA KO? HAHA. writer ako simula nung gradeschool ako, nagsimula sa sideline na tagasulat ng Script, entitled: Too Late To Help. sarili kong concept yung story na about sa Doctor na yun nga, super late. Basta, wala na kong original copy niyan. HAHA. at dun ako unang napuri ng mga Teachers ko nung Gradeschool. HAHA :D

sumunod na ay yung gumawa ako at kasama ang ScriptCommittee ng Florante At Laura na Movie namin nung Sophies Days. nung Third Year, Script naman para sa Movie namin na Lalaki Sa Dilim na unfortunately, lumipad lahat ng efforts namin nang sa hindi malamang dahilan, nawala ang bundle bundles na papel na yun sa Blue Wave sa MOA nung shooting days namin. :| HAHA. at nung 4th Year, 3 beses pa! una ay sa Meeting De Avance: Take 2! sa AVR, ginawan ko yun ng Script kasama si Big Boss#1 Lian [TAMA, ako ang Big Boss #2].. at yung FBA Auditorium Edition nun.. pati na din ang successful play namin na Sa Mga Kuko ng Liwanag! na yung 3 na yun nung 4th Year kami, lahat yun COMEDY EDITION! :)

Hindi pa rin naniniwala? Nakapagsulat na din ako ng 2 articles. isa ay ang People Just Don’t Know It at yung isa naman ay ang Sa Laro ng Lipunan, Walang ‘Try Again!’.. :D yung English yung title, nanalo yan sa school namin na 3rd place sa buong HighSchool Deparment na 3rd Place. x) THIRD PLACE? not bad. :D ilan ba ang estudyante samin, diba? buong HS, 28 sections containing 40 students in it ang kasali. :D sige lang, Gudang, magyabang ka pa! HAHA. at yang 2 entries na yan, napasali sa Official Publication Book entitled: COUNTERFLOW. ng school namin. :) ayos ba?

meron pa! nakagawa na rin ako ng Libro as in BOOK! YEP! BOOK! pero isang copy lang. HAHA. especially made kasi yun para sa Big Boss Partner ko. Actually, GradBook siya. binigyan niya rin ako ng katulad na ganoon ng libro. at 5 pa na tao ang gagawan ko. si Dianne, Rojan, Anna, Donna at lastly si bffxyzcarryoneplusthesquarerootofomega [na kahapon ko lang pinramisan, at namimilit na siya na daw ang unahin kong bigyan]. Haha, mga BFF nga daw. BestFriendsForever. haydaming kalandian sa buhay no!?!

pero hindi naging enough ang pagiging writer ko nung mga yun dahil sa rejection ng entry ko para sa Audition ng Official SchoolPaper namin, ni-reject nila ang ga-haba-haba at pagkaganda-ganda kong MasterPiece entry na tumatackle sa kabataan! at may kanta pa yun! BITTER ANG HUWALA! :D

dahil siguro maloko ako, palamura, hindi daw seryoso, at wala nga talaga sa itsura ko ang pagiging writer. kaya diyan na pumapasok ang Don’t Judge The Writer by its Actions and Face. HA? ewan ko sayo! HAHA. hindi pa ba enough itong BLOG-ag! ko? evidence? HAHA :D galit na oh!

tama na nga ang pagpapaliwanagan na yan. hindi ko din naman masasabi na porket nakagawa nga ako ng mga yun, considered na ang sarili ko na ‘writer’. ‘writer’ ako in a way, pero hindi ganun ka-galing. pero siyempre, papalakpak yung tenga ko kung sakaling may magsasabi sakin na magaling ako. HAHAHA. x) pero which i know, in fact, na I’M NOT. x) i’m open for that, though. kung ayaw mo naman talaga pumayag. HAHA x) bottomline: WRITER AKO x)

HEHE YUN NA NGA MUNA! x) isshare ko ito:

Every time I see you falling
I get down on my knees and pray
I’m waiting for that final moment
You say the words that I can say
- Jewel

HEHE :D grabe, LSS ako jan. at SUPPEEEEERRR! :D haha, wala lang. alam ko medyo matagal na din yan.  epal lang! sino bang mabait ang maaaring makapagsend sakin ng mp3 niyan at mailagay ko na sa iPod ko? yan na lang ang hinihintay ko eh. HAHA. kaya maaari bang tulungan mo ako? *I get down on my knees and pray*

goodnight:D
LifeSaver Naruto. x)
ILY! x)

dang vs CapLet. :|

‘this ain’t just a thing that you give up, give up.’ wawawee! HAHA. :)) kanta yan eh, ni Colbie Caillat. yung ‘The Little Things’, at LSS ako dun, pake mo?! HAHA. :))

HMM. mukha akong bangag nung last post ko, i mean, SUPER STRESSED siguro ako dun kaya nagdrama, hindi pa din naman ‘okay’ pero okay na din para sakin. AYUN, labo nun. HAHA. :))

hindi pa rin naaalis yung cough && colds ko, baka naman sa kakaubo ko, mailuwa ko na yung bituka ko niyan. at kada singhot ko, masinghot ko na ‘tong computer. HAHAHA. :)) ang kaderder nun! HAHA. don’t worry, i’m trying to treat this irritating feeling, HAHA. ni-resetahan na ko ni Doc Ate kaso yun nga, hindi ko sinusunod. kaso ayun, hindi ko kasi siguro tinutuloy-tuloy yung inom ng gamot. kasi, ‘pag trip ko lang, saka lang ako umiinom ng gamot. saka ‘pagka feeling ko lang na makaka-tsamba ako na mainom yung capsule o tablet, saka lang ako iinom.

hindi kasi ako expert uminom ng mga hinayupak na CAPSULE o TABLET na yun, ke anong name pa nung gamot. minsan kasi, nararamdaman kong mauubos na talaga yung tubig sa baso ko, hindi ko pa rin natutulak yung gamot papunta sa loob ng katawan ko! o ‘di kaya naman, at madalas na nangyayari noon, natutunaw na lang yung tablet sa loob ng bibig ko, o ‘di kaya naman, ang super fluffy na ng capsule. HAHA. ayan, kinwento ko na ang isa sa “Tales of Gudang” (ang matalinong bobo). :)

naaalala ko nung HighSchool pa ko, oo, katangahan din sa pag-inom ng gamot ‘to. CCF TIME (also known as Religion time). nagpaalam ako kay Sir Jowell na pupunta ako sa Clinic dahil masakit yung puson ko, what do you call that in English? HAHA. basta yun, dysmenorrhea (tinignan ko pa sa Yahoo! spelling niyan!) yun eh. nasa kasagsagan kami ni Lian ng pagdadaldalan nun, partida, kahit masakit na yung puson ko nun, at alam kong napapansin kami ni Sir Jowell nun.

edi ayun, nagpaalam na ko kay Sir, kasi hindi ko na nga kaya. tas sabi niya magpasama daw ako, sabi ko, ayun, si Lian isasama ko. tas si Ello naman, vino-volunteer yung sarili niya na siya na daw sasama sakin. at siyempre, dahil napansin kami ni Sir noon, si Ello yung pinasama niya sakin. HAHA. :))

malayo-layo yung HighSchool Bldg sa Clinic namin. at nang makarating kami ni Ello sa Clinic, sabi ko sakanya na mauna na siya bumalik. binigyan ako ng Nurse sa Clinic ng (drum roll!) CAPSULE!! well, hindi ko naman in-expect na bibigyan niya ko ng SYRUP diba? HAHA. edi binigyan niya ko ng tubig-panulak. hindi naman siya nakatingin kung sakaling iinumin ko yung gamot eh. ang LAMEEEEEEG sa Clinic, pramis. nakakanginig, at sa sobrang nginig ko, namalayan kong inilalagay ko na ang Capsule na binigay ni Nurse sa bulsa ng palda ko. at sinabi ko kay Nurse na okay na, babalik na ko sa room.

at hindi mabubura sa isip ko ang ginawa ko, habang naglalakad pabalik sa room, marami akong nadaanang plant box, tinanim ko? hindi no! effort pa yun! HAHA. tinapon ko yung Capsule na pula na yun sa isang PlantBox na malapit sa papunta sa Swimming Pool namin. :| oha oha. HAHA. ang sama lang! HAHA. :)) sabi nung iba kong na-kwentuhan nun, nagsayang daw ako ng gamot. para naman sakin, HELLO! biglang nawala sakit ng puson ko nung nalaman kong iinom ako ng pesteng capsule na yun! HAHA. x)

at yun na ang bubuo ng entry na yun. :) yoko magkwento ng nangyari ngayon, HEHE. :) walang *special*. x| okay?! HEHE. x)

“Back up back up take another chance
Don’t you mess up mess up I don’t wanna lose you
Wake up wake up this ain’t just a thing that you
Give up give up don’t you say that I’d be
Better off better off, sitting by myself and wondering
Better off better off, with out you boy.“
- The Litte Things; Colbie Caillat

LSS lang, okay?! HAHA.
goodnight. :)

the touching conversation with the master. :)

–DISCLAIMER: this is an original post from my MULTIPLY SITE. :)

this was written: March 29, 2008. i think, that’s after our graduation. :) the night. :)

grabe. super. out of nowhere. IM na kaagad to si sir antho. grabe. mamimiss ko talaga tong teacher na to. THE BEST. kung lahat ng teacher ganto, SUPER COOL! grabe.

I LOVE YOU, SIR ANTHONY! WE LOVE YOU SIR! :)

mamimiss ka talaga namen! super! just want to share a crazy conversation with the craziest, but the best bandmaster in the whole wide universe! haha! ang KULET TALAGA!
well, gusto ko lang to, i-share. pedeng ndi nio na rin basahin, hehe. :D tinanggal ko din yung ibang parts, kase super SAMA talaga nung nakalagay, you know, mga pagmmakefun namen sa ibang tao! ahahahaha! :)) that’s FUN! we love you sir:)

sir anthony: I STATE YOUR NAME
sir anthony: I STATE YOUR NAME
sir anthony: I STATE YOUR NAME
sir anthony: I STATE YOUR NAME
sir anthony: I STATE YOUR NAME
sir anthony: I STATE YOUR NAME
sir anthony: I STATE YOUR NAME
sir anthony: I STATE YOUR NAME
gladys: ang sama mo talaga!
gladys: narinig mo ba ko!
gladys:
gladys: ndi mo naman ako narinig eh!
gladys:
sir anthony: well un ang inaantay ko knina
gladys: hahaha!
gladys:
gladys: grabe, kase, naguguluhan din ako. kun anu ssbhen ko.
gladys: kaya STATE YOUR NAME na lang
sir anthony: hahahahahaha
gladys: aahahaha.
sir anthony: im gonna miss you all
gladys: joke lang, sa 22o lang, yun talaga eh. ahahah!
gladys: aww
gladys: SIRRRR!
gladys: mamimiss ka din namen!
gladys: SOOOOBBRBAAA!
sir anthony: well thats state ur name sickness
gladys: hahaaahaha. ai nakoo!
gladys: gling nio sir!
gladys: galing ng chamber babies!
sir anthony: nope WE DID VERY WELL
gladys: awww!
gladys: ai nakoo namaaaaaann.
sir anthony: alm mo b cnbi ni dra suarez knina
gladys: anu po?
sir anthony: they did very well
sir anthony: the chambers did very well
sir anthony: still WE ALL DID VERY WELL
gladys: awww
gladys: grabe.  wala na akong aatendan pag summer
sir anthony: chambers po tyo
gladys: ang tindi!
sir anthony: hahahahahaha
gladys: pati pag saturday
sir anthony: dats gud
gladys: wala ng magaglit pag rehearsal
gladys: HAHA, sino kaya yun?
gladys: hahaha!
sir anthony: at least hulday k mtutulog
sir anthony: c donna mgagalit
sir anthony: pg rehearsals
sir anthony: hahahahah
gladys: noooo!
gladys: ikaw kaya yung nagagalit pag rehearsals!
gladys: aahahaha.
gladys: wala ng sermon ni sir antonio!
gladys: aahahaha.
gladys: mamimiss ko din yun!
sir anthony: hahahahahaha
sir anthony: kailangan kc mgalit pra sa inyo din un
sir anthony: diisiplina
gladys: hahh, okay, soorrryy! sir!
gladys: wag ka magalit!
gladys:
gladys: naiintdhan ka namen. awww!
sir anthony:
gladys: hehe. :
A problem occurred while transferring the file “anto thousand mix.mp3″. The transfer has been stopped.

gladys: anu to sir?
gladys: hahaa
sir anthony: hahahaha
sir anthony: ayaw
gladys: o nga eh. pansin ko din.
sir anthony: housand miles
gladys: ahahaha. yan na naman ang mahiwagang transfer
sir anthony: thousand miles
gladys: aww.
gladys: we walked a thousand miles.
gladys: wooo. CHAMBBEEERRRR!
sir anthony: hahahahahaha
gladys: mamimiss ko ang chamber.
gladys: san ka naman nakakita ng tcher na pumpayag kumain ang students habang may klase?
sir anthony: you are all in our hearts even though uve finish ur part
gladys: bago magstart may 30 minutes na kwentuhan or kainan pa?!
sir anthony: hahahahahahaha
gladys: san ka nakakita na pede gumamit  ng kahit anung gadgets!?!
sir anthony: well sbi nga
gladys: pero pag sumobra, oh no.
gladys: hehe.
sir anthony: tthe more they laugh the more they learn
gladys: awww!
gladys:
gladys: wooo! galing nio sir!
gladys:
gladys: IDOL!
sir anthony: tenk you kyo din
gladys: sna lahat na lang ng teachers katulad nio.
gladys: para MAGULO!
gladys: ahahaha!
gladys: para MASAYA!
sir anthony: hoping that i shared something sa inyo
gladys: grabe, sir, ndi lang sa music. sa LIFE pa.
gladys: nakakaiyak.
gladys: hehe.
sir anthony: thats the value of life
sir anthony: ei tulog k n me pasok p s monday
sir anthony:
gladys: okaaaaayy! may chamber pa! sa monday!
gladys: awwww!
gladys: anu ba yan!!?!??!?!!
sir anthony: hahahaha c loui umiyak hahahahaha
gladys: kaya nga po eh
sir anthony: hahahahaha
sir anthony: pano di tuloy n namin ung disney medley
sir anthony: hahahahahaha
sir anthony: aaron ang kulet
gladys: ai nakoo! nang-inggit?!
gladys: hahaha!
sir anthony: dami tanong

dito ko pinutol. eto yung masamang part eh! ahahaha. :)

gladys: hahaha!
gladys: KAYA kayo da best sir eh!
sir anthony: play safe p nga
gladys: parehas tayung masama
gladys: hahahahaha!
sir anthony: hahahahahah
gladys: wooohH!!
sir anthony: hahahahahaha
sir anthony: cge im doin something
sir anthony: agen CONGRATS PO
gladys: sige.  CONGRATS DIN SIR!
gladys:  BABAY!
gladys: GOOD LUCK PO!
gladys: mag-iingat!
sir anthony: tenks
sir anthony: oo
gladys: sna pag nagkita tau ule, ayun.
sir anthony: sa pgmomotro
gladys: sana magkita kita tayo ule.
gladys: ayun!
sir anthony: we will
gladys: INGAT!
gladys: SLAMAAT PO NG SOBRA SOBRA!
gladys: ayun.
gladys: waaaaaaahhh!!
gladys:
sir anthony: uve been a good student
gladys: mamimiss kita sir anthonio!
sir anthony: same hir
gladys: waaaahh!
gladys: nyek. nagsmile.
gladys: ayun.
gladys: BABAY SIR!
sir anthony: Angel
sir anthony: ok
gladys: THANKS!
sir anthony: welcome
sir anthony:
gladys:  hehe. INGAT LAGE! stay the same. and THANKS!

waaahh! THANKS MR. ANTHONY LACSON!:)
NICE ONE:)